Puan vermedi
Xalq şairi Bəxtiyar Vahabzadə Azərbaycan milli şeirinin ən işıqlı simalarındandır. Təkcə ölkəmizdə deyil, bütün türk dünyasında, eyni zamanda, dünyanın bir çox ölkələrində tanınır və sevilir. O, hər zaman ehtiramla anılan imzalardandır. Sizə təqdim etdiyimiz bu kitabda şairin müxtəlif illərdə qələmə aldığı və oxucular tərəfindən maraqla qarşılanan poetik nümunələri toplanıb. Kitab "Qanun" nəşriyyatının yeni layihəsində işıq üzü görür. Layihə "Azərbaycan poeziyası seçmə şeirlər" adlanır.
8/10
2025 148. kitabı
Gün Var Bin Aya Değer https://1000kitap.com/yazar/bxtiyar-vahabzad
Bahtiyar Vahabzade’yle ilk defa bu kitapta tanıştım. “Gün Var Bin Aya Değer”, sadece bir şiir kitabı değil; zamanın, inancın, halkın ve şairin vicdanında yankılanan seslerin aynası gibiydi. 272 sayfalık bu eseri 5 saatlik yoğun bir dikkat ve hissiyatla tamamladım. Kitap, hacmine rağmen ruhu yormuyor; aksine düşündürüyor, titretiyor, bazen de sarıp sarmalıyor.
Kitabın ismi bana hemen Cengiz Aytmatov’un “Gün Olur Asra Bedel” eserini hatırlattı. Zaten kitabın ismi içindeki şiirlerden biri olan “Gün Var Bin Aya Değer” başlıklı şiirden geliyor ve bu şiirin derinliği, kitabın geneline sinmiş halde. Cengiz Aytmatov’un Vahabzade şiirleri için söylediği “Bu şiirlerde zaman yaşıyor.” sözü sadece bir hayranlık ifadesi değil; aynı zamanda şiirin, zaman üstü değerlerle donandığının açık bir kabulüdür. Ve ben derim ki: Vahabzade’nin şiirinde yaşayan sadece zaman değil; dilimiz, dinimiz, tarihimiz, örf ve adetlerimiz, dünya görüşümüz ve sanatımız da yaşıyor. Yani bizi biz yapan ne varsa, onun mısralarında nefes alıyor.
Kitap, takdim dahil beş bölümden oluşuyor ve şiirler yer yer kısa, yer yer uzun olsa da ortalama uzunlukta bir denge gözetilmiş. Şiirlerin geneline bir olgunluk, inanç ve millet şuuru hâkim. Beğendiğim şiirler fazlaydı; toplamda 20 alıntı paylaştım. Ancak yer yer şiirlerin bazılarını zayıf bulduğumu da belirtmeliyim. Bu sebeple objektif bir değerlendirme adına puanım: 8/10.
Vahabzade'nin şiirleri konu bakımından, Türkiye Türk edebiyatında Dilaver Cebeci ve Abdurrahim Karakoç’un şiirlerine oldukça benziyor. Yani o da, sözünü gür söyleyen, derdi olan, hakikati haykıran, milletinin acısını dize döken bir kalem.
İçlerinden bazı şiirler beni derinden etkiledi,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
8/10
2025 148. kitabı
Gün Var Bin Aya Değer https://1000kitap.com/yazar/bxtiyar-vahabzad
Bahtiyar Vahabzade’yle ilk defa bu kitapta tanıştım. “Gün Var Bin Aya Değer”, sadece bir şiir kitabı değil; zamanın, inancın, halkın ve şairin vicdanında yankılanan seslerin aynası gibiydi. 272 sayfalık bu eseri 5 saatlik yoğun bir dikkat ve hissiyatla tamamladım. Kitap, hacmine rağmen ruhu yormuyor; aksine düşündürüyor, titretiyor, bazen de sarıp sarmalıyor.
Kitabın ismi bana hemen Cengiz Aytmatov’un “Gün Olur Asra Bedel” eserini hatırlattı. Zaten kitabın ismi içindeki şiirlerden biri olan “Gün Var Bin Aya Değer” başlıklı şiirden geliyor ve bu şiirin derinliği, kitabın geneline sinmiş halde. Cengiz Aytmatov’un Vahabzade şiirleri için söylediği “Bu şiirlerde zaman yaşıyor.” sözü sadece bir hayranlık ifadesi değil; aynı zamanda şiirin, zaman üstü değerlerle donandığının açık bir kabulüdür. Ve ben derim ki: Vahabzade’nin şiirinde yaşayan sadece zaman değil; dilimiz, dinimiz, tarihimiz, örf ve adetlerimiz, dünya görüşümüz ve sanatımız da yaşıyor. Yani bizi biz yapan ne varsa, onun mısralarında nefes alıyor.
Kitap, takdim dahil beş bölümden oluşuyor ve şiirler yer yer kısa, yer yer uzun olsa da ortalama uzunlukta bir denge gözetilmiş. Şiirlerin geneline bir olgunluk, inanç ve millet şuuru hâkim. Beğendiğim şiirler fazlaydı; toplamda 20 alıntı paylaştım. Ancak yer yer şiirlerin bazılarını zayıf bulduğumu da belirtmeliyim. Bu sebeple objektif bir değerlendirme adına puanım: 8/10.
Vahabzade'nin şiirleri konu bakımından, Türkiye Türk edebiyatında Dilaver Cebeci ve Abdurrahim Karakoç’un şiirlerine oldukça benziyor. Yani o da, sözünü gür söyleyen, derdi olan, hakikati haykıran, milletinin acısını dize döken bir kalem.
İçlerinden bazı şiirler beni derinden etkiledi,Puan vermedi
Çağdaş Azərbaycan poeziyasının qüdrətli nümayəndəsi, əsrin Şərq və dünya şeiri prosesi məcrasında milli poeziyamızı ləyaqətlə təmsil edən xalq şairi Bəxtiyar Vahabzadənin bu kitabında müəllifin müxtəlif illərdə qələmə aldığı poemalar toplanmışdır
Puan vermedi
Bəxtiyar Vahabzadə yaşayan, döyüşən, səfərbər edən və Vətən, xalq qarşısında öz tarixi vəzifəsini yerinə yetirən çağdaş Azərbaycan poeziyasının görkəmli nümayəndəsidir. Elinə, torpağına, kökünə bağlılıq, təkrarsız, fərdi, milli çalar Bəxtiyar şerini artıq müasir poeziyamızın tarixi-bədii faktına və hadisəsinə çevrilibdir. O, poeziyamızı dövrün ağır sınaqlarında qoruyub saxlamağı bacaran, "öz sinəsində hər zərbəyə açıq, dərisi soyulmuş ürək gəzdirən" həqiqi milli şairdir. Əsrin Şərq və dünya şeir prosesi məcrasında Azərbaycanı Bəxtiyar Vahabzadənin poetik söz dünyası ləyaqətlə təmsil edir.
Hər sətrini heyranlıqla oxuduğum bir kitab…
Ana dilimizin gözəlliklərindən ustalıqla istifadə edən şairin 10 poeması bu cildə daxil edilmişdir.
1) “Şəbi - hicran” - “Şəbi-hicran yanar canım, tökər qan çeşmi-giryanım,
Oyadar xəlqi əfğanım, qara bəxtim oyanmazmı?” misralarının müəllifi Məhəmməd Füzuliyə həsr olunmuş bu epik- lirik poema onun öz müəlliminin qızını sevməsi, məhəbbətdə uduzub şairlikdə yüksəlməsi və Kərbəlada vəfatını təsvir edir. Nakam eşqin təsirindən Nizaminin ölməz “ Leyli və Məcnun” unu dönə- dönə oxuyan Füzuli hamının bu təsirli hekayəti anlaya bilməsi üçün onu yenidən Azərbaycan dilində yazır.
2) “ Gülüstan” - lirik poemadır. 1813- cü ildə Gülüstan kəndində bağlanan Rusiya- İran sazişinə əsasən iki yerə parçalanan vətənə həsr olunan bir ağıdır.
Dayanıb Arazın bu tayında mən
"Can qardaş" deyirəm, o da "can" deyir.
Ey zaman, sorğuma cavab ver, nədən
Səsim, yetən yerə əlim yetməyir... - deyə car çəkən Vahabzadə sərhədlərin önəmsiz olduğunu, ürəkləri birləşdirən körpünün hər şeyə rəğmən sarsılmaz olduğunu qeyd edir. Şəhriyarın yaralı misraları Vurğunun həsrət qoxan nəğmələri ilə birləşərək xalqın ruhunun dəmir çəpərlərlə bölünə bilməyəcəyini göstərir.
3) “ İstiqlal” - “ Gülüstan” poemasının davamı olaraq bir oxucunun istəyi üzərinə yazılan lirik poemadır.
Bir vahid millətə, iki hakimin
Dili doğmalaşdı...Bu lap ağ oldu.
Doğma anamızın şəkərdən şirin
Bizə öyrətdiyi dil yasaq oldu. - deyən ədibimiz öz yaradıcılığında çox mühüm bir yer tutan ana dili məsələsinə toxunur. Dövrdən ,zəmanədən etiraz motivlərinin yer aldığı əsərin sonunda B.Vahabzadə bir gün güneyli- quzeyli Azərbaycan xəritəsini görəcəyimizə dair ümidini ifadə edir.
4) “ Ağlar- güləyən” - Mirzə Ələkbər Sabirin həyatından bəhs edən poemadır.
Dəmiri döydülər... Qışqırığından
Qulaqlar tutuldu,