9/10
2026 52. kitabı
“Acı sahibini yorar.”diyor Zuhal.
Acı, okuyanı da yoruyor. Kıbrıs’ta Barış Harekatı zamanında bir aşk hikayesi okuyacağım tahminiyle başlayıp gözyaşlarıyla hıçkırarak bitirdim kitabı.Ah Kıbrıs.Hakkında ne çok şeyi bilmiyormuşum. Sana neden ‘Yavru Vatan’ dendiğini çok daha iyi anladım şimdi.Toprak,eğer uğrunda ölen varsa vatandır.
Sema Soykan,tarihin önemli ve kilit meselelerini aşk bağlamında anlatıyor kitaplarında.’Sarah ve Süha’ aşkı da bu kitabın bel kemiği.İnsanın insana ettiğini okurken aslında sadece sahne ve oyuncuların değişerek senaryonun hep aynı olmasına isyan ediyor insan.Hem bir aşk romanı,hem tarihi bir belge bu kitap.
Belki, ‘iyi ki’ ye dönüşecek ‘keşke’ ve ‘belki’ leriniz vardır; bu kitap ona sebep olur…
9/10
2026 51. kitabı
Kavin…Sevilmediği yetmemiş gibi annesine sevmeyi öğretmeye çalışmak zorunda kalmasına,kendisine uzatılmayan ellerin elinden tutmasına isyan ettim.Evet kitapta en yoğun duygum isyandı.Sebep ne olursa olsun çocuğundan esirgediği sevgi ve ilgiyi çocuğundan bekleme hakkı yok bence merhametsiz annelerin.Tek evladını eşinle paylaşamamak hastalıklı bir ruh hali.Güçlü olmak da asla gaddar olmak değil,olmamalı…
10/10
2026 27. kitabı
Ne kadar bitmesin isteyip geciktirsem de dayanamayıp bitirdim.Ah Acibe…Özleyeceğim seni.Bazı karakterler,bazı kitaplar,bazı kalemler özlenir.Esra hocam,üç kitabını da okuyan bir okur olarak şunu diyebilirim; sen hep yaz,biz okuyalım. Kitabın konusundan bahsetmeyeceğim,bana yaşattıklarını yazacağım.Kitap boyunca ağladım,sorguladım,anlamaya çalıştım,kamburlaştım;sevilmeyen,görülmeyen,anlaşılmayan çocuklar,kadınlar,tüm iyiler için.İçime çekildim.Kambur doğan da suçsuz,kamburu doğuran da ama doğurduğunu sevgisiz bırakan anne,evladının ömrünün katili değil mi?Müsemma’yı anlamaya çok çalıştım ama anne yüreğim izin vermedi,hak veremedi.
Son sayfaya kadar o kadar sorguladım ki:
Annelik mi kadınlık mı?Engelli bir çocuğa sahip olmak mı engelli olmak mı?Aile mi aşk mı? Aile olmak kan bağı mı kalp bağı mı?
Acibe’nin kamburuyla kamburlaşan Nazenin…
Sevgisizliğin çocukluğa,aşkın insana neler ettiğini okurken,insan yüreğindeki kamburlarla da yüzleşiyor. Ve temiz bir yürek yaşarken olmasa da ölürken el üstünde…O kadar gerçek sahneler var ki kitapta etkilenmek için kambur olmaya gerek yok.Bu da son değil ve ben devamını dört gözle bekliyorum.
10/10
2025 122. kitabı
Kitap bitti.
Ben de bittim…
Kızdım,şaşırdım,korktum,ağladım.
Çok ağladım.
Kendime,anneme,anneliğime…
Annelere,kadınlara…
Aldatan da aldatılan da olsa erkeklerin üzdüğü kadınlara ağladım.
