Özlem Erdoğan
@byozlemerdogan
221.jpg){kind=small}
İnsan olmak sadece görünüşten ibaret midir? Kitap bu soruya çarpıcı bir hikâye üzerinden cevap arıyor. Farklı anlatımı ve verdiği mesajla akılda kalıcı bir eser.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tüm insanlara boş bir tuval verilmedi mi zaten, kendi resimlerini yaratabilmeleri için? Ellerinde fırça ya da kalem olmasına gerek yoktu. Günlük hayatın akışında tablolar oluşuyordu. İnandıkları şeyler çizildi, görmek istedikleri şeyler çizildi. Zaman zaman kendilerinden bile sakladılar ortaya çıkan resmi. Yüzleşmek…
Bazen yıllarını verirsin o tabloya ve sonuç seni kandırabilir ya da tatmin etmeyebilir. Sonucun tatmin edici olması ya da olmaması bence bütün mesele bu değil. O süreç, o yolculuk; sana hissettirdikleri, sana kattıkları, senden götürdükleri ve renkler…
Son derece sade bir dille yazılmış gibi görünse de alt metni yoğun ve ağır. Okurken sabır ve duyarlılık istiyor. Bu anlamda akıcı diyemem.Herkese hitap etmeye bilir .
Bazı yerlerde zorlandım, hatta durup ara verdiğim oldu. Ama tam da bu duraksamalar da kitabın bir parçası gibiydi. Kitap sanki bizden yazılan satırlardan daha çok, satır aralarını okumamızı bekliyor gibi.
Yine de merakına yenik düşüp okumak isteyecek olanlar için arka fon da
-joyful sarith (piyano solo ) ‘yu dinlemelerini öneririm . Aşırı iyi bütünleştiler . Bu yüzden ekstra odaklanıp , keyif alabildim . 10/ 7,5
•Söylenmeyenler, söylenenlerden daha baskındır.
2026’nın ilk gününe #wulfdorn’un Şizofren kitabını bitirerek başladım. Kitapla ilgili yorumlara bakınca, çoğu kişinin yazarın Psikiyatrist adlı kitabını daha çok sevdiğini gördüm; onu da hemen listeme ekledim.
Herkes ters köşe yaptığından bahsediyor, evet öyle bir hamle var ama açıkçası benim için çok da sürpriz olmadı. Yine de kitap beni içine çekti, elimden bırakmadan okudum. Wulf Dorn ile tanıştığım ilk kitap oldu ve kesinlikle diğer kitaplarını da merak ettirdi.
Genel olarak sürükleyici, akıcı ve keyifliydi.
Puanım: 9/10.
Bazen bir kitapta öyle bir karakterle karşılaşırsın ki, kendini onunla özdeşleştirmekten alıkoyamazsın. Bu her zaman olmaz; nadiren bir karakterle böyle bir bağ kurarsın. Ama Gökyüzünde Nehirler Var kitabında her bir karakterle ayrı ayrı özdeşleşmem, nasıl bir büyüydü anlamadım. Tek kelimeyle büyüleyici bir eser olmuş. Yolda yürürken bile okumaya devam etmek isteyeceğiniz türden bir kitap. Bölüm bölüm beni gerçekten ağlattı. Elif Şafak gerçekten bu dünya için çok önemli bir değerdir. Bu kitabı da 10/10 . Sanırım şu ana kadar okuduğum en iyi kitap olabilir.
