Akıl, viran etmek için imar eder. Aşk, imar etmek için viran eder. Akıl, daima "Ben..." der. Aşk zahmeti "Bana ver!" der. Akıl bir şey kazanmak için başkasını tanır ve sever, "Sevil de mesut ol!" der. Aşk kendinden verir ve " Kul ol da hür ol!" der.
Çölde, gece tasvir edilemez. Çöl, esrarlı hiçlik makamı. Orada dünya ve ahiret karşı karşıya... Yer cehennem, göğü cennet; halkı ise bu ikisi arasında berzahta...
Çölde en güzel yetişen şey, hayaldir. Hayal, umutta yatar. Umut, hayal kırıklığına çıkar. Olsun, yine de çöl hayaller doğurur. Çöl, benim hayalhanemdi. Çocukluğumun masum hayalleri...