Olduğu haliyle’ kendimizi daima yanlış anlıyor ve diğerlerini ise nadiren doğru anlıyorduk. Deneyimin hiçbir ahlaki değeri yoktu. Hatalarımıza verdiğimiz bir isimdi yalnızca. Bir kural olarak erkekler bunu bir uyarı şekli olarak gördüler, karakterin oluşumunda belli bir ahlaki fayda için bunu istediler, neyi takip etmemiz gerektiğini bize öğreten ve neyden sakınmamız gerektiğini bize gösteren bir şey olarak methettiler. Ancak deneyimde hiçbir hareket ettirici güç yoktu. Vicdanın kendisi gibi küçük etkin bir sebepti. Gösterdiği tek şey geleceğin de geçmişimiz gibi olacağı, bir kere işlediğimiz günahı, tiksinti ve neşe ile birçok kez daha işleyeceğimizdi.
Sayfa 75 - İthaki Yayınları.