Gaius hiç kuşkusuz ölümlüydü,bu yüzden ölmesi son derece doğal,ama benim ölmem,Vanya’nın,İvan İlyiç’in ölmesi…bütün o duygularım,düşüncelerimle ben bambaşkayım!Benim ölmem olacak şey değil! Tek kelimeyle korkunç bir şey bu!
Pyotr İvanoviç’in onu son görüşünden bu yana epey değişmiş,zayıflamış gibiydi,ama yüzü bütün ölülerde olduğu gibi güzel,daha da önemlisi yaşarken olduğundan daha anlamlıydı.