Tuz dökmüşüz tatlılarımıza,
Pıhtı atmışız akıllarımıza.
Cevherin, çıkmaz sonrasında;
Evvel yılların zorbalığının sana.
İşte, tüm benliğimle karşında.
Bir sorun yok artık kafanda.
Aklındaki bana ha aldanma,
İçimde ve başka katmanda...
Ben tozlu herifimdir, koklama.
Üfleme, silkme, sarsma kalsın!
İçimdeki küfü gizlerim o tozla,
Nefretini büyütmem daha fazla!
Aklına gelmeyeyim, temizdir ora;
Karşılaştık, döndüm sırtımı sana.
Bakacağım sanma ardına;
Sen, içeridesin, başka katmanda...
Bu çocuk iyi bir insan olacağa benziyordu. Üstü başı
temizdi, bunları serçeye sevgi dolu gözle bakışından anlamıştı.
...
Birden gelen serçeyi gördü. Bu sırada gözleri aşağıdaki çocuğa ilişti, çocuk elindeki sapanı doğrultmuş, serçeye nişan alıyordu, attığı taş serçeye çarptı. Serçe yere yuvarlandı.
...
Çığlık, başını çarptığı duvar. Yumrukladığı hücre kapısı.
Onu, alıp götürdüler, şimdi akıl hastanesinde.