Bu boş sandalye birdenbire doluvermeli. Kim gelip oturmalı? Hiç kimseyi istemiyorum. Ama sandalye... Bir insan bekler gibi duran sandalye? Onu yapan sandalyeci yaman adammış doğrusu. Sandalyeye insan bekletmesini bilmiş.
Odanın sessizliği, bir sandalyenin duruşu, duvardaki saatin tik takı sinirime dokunuyor. Dışarıda kar artıyor. Pencereden görülen manzara dondurucu. İçimden bir şeyler yapmak geçiyor. Ama biliyorum ki, hiçbir şey yapamayacağım.
Otuz birinci durak
varılmış gibi
inmeye hazırlanmış
durak gibi
yerinde durdu.
indi. Dindi. Dineldi.
ağzında cıgara
söylediği şiir
"hayat saçma sapandır."
şiir bitti. Yol, ince ve düz. Sanki bilenmiş.
üstünden geçenlere bir selam.
çiftleşen güvercinlerin sesi
kır gezmesi
hepsinde alaturka
bitmeye yakın
üstüne bir cıgara
kaybolan güneşin yüzüne
üfle dumanları
ziyan olmasın
ne yol ne duman
ne de güneş.
olsun hep
bizden yana.