Ortaokul seviyesine hazırlanan kitap listelerinin favori kitaplarından biri olsa da kitabın abartıldığı kadar iyi olduğunu düşünmüyorum. Sadako’nun macerasının sonunun ön sözde belirtilmesi, çocuk kitaplarındaki “merak” ögesine ters. Sadako’nun öleceğini bile bile okuyorsunuz zaten.
Kitabın, tanıtım yazısında bahsedildiği gibi umut ve cesaret öyküsü olduğunu düşünmüyorum çünkü bu iki kavramı çocuklara aktarabilmek için oldukça sade ve sığ bir kitap, bu iki kavram derinlemesine işlenseydi umut ve cesaret öyküsü olmasından bahsedebilirdik bence. Atom bombası, lösemi ve savaş karşıtlığının daha ön planda olduğunu ve öğretmenler tarafından da bu yönleriyle ele alınması gerektiğini düşünüyorum. Kitabın dili oldukça sade ama öyküleyici anlatımla beraber fazlaca açıklayıcı anlatım da barındırıyor.
Benim için kitabın güzel yanları, farklı kültürleri tanıtması, savaşın yarattığı yıkımı çocuklara yaşıtlarının gözünden aktarabilmesi, lösemi ve diğer hastalıklara karşı farkındalık yaratması ve empatiye teşvik etmesi. Sadako’nun öyküsünü Eleanor Coerr’den değil de Sadako’nun ağzından yani KOKEŞİ’den okusaydık çok daha etkileyici olabilirdi.
Kötü, önerilmeyecek bir kitap asla değil; ülkemizde biraz fazla abartılmış bir kitap bence. Daha çok 4,5,6,7. sınıflara hitap ettiğini düşünüyorum.