Sanki yüzyıllık bir uykudan uyanan bekçi doğrulup çevresine bakınca kendisini uyandıran kişiyi göremedi . Çünkü her taraf karanlıktı . Zaten görülen görülmeyen bütün düşler bu karanlığın ta kendisi değil miydi ?
-Şirin!
Adını söyleyişimde mi vardı bir şey ? Yerinden sıçradı ,sonra benden uzaklaşıp kuşkulu bir havayla yüzümü süzdü.
-Gidiyorsun
-Evet . Ama başka türlü.
-İnsan nasıl “başka türlü” gidebilirmiş?
-Seninle birlikte gidiyorum.