Çok mu yalnızdım öyleyse bile bunu kendim kalabilmek için göze almis olmaliydim.
Ama iste, insan bazi bedelleri ömür boyu ödemek istemiyor. Tek başına bir sey degil, kendinden büyük bir seyin parçasi olmak istiyor bazen.
Ummanin damlasi, basagin bugdayı agacin dali, hatta dalın çıtırtısı... Çareyi kâinatin sirrinda degil, kendi gibi bir baska ben'in yamacinda ariyor. Ufacik bir yakınlık ugruna, canini sikacak, kalbini kiracak, kendini degismeye zorlayıp hayatin büsbütün karartacak birilerini istiyor o zaman yaninda. Gidip kanli bir sunağa uzanıyor. Içinde yillanmis cefakâr, vefakâr beni , uzak bir ihtimalden fazlasi olmayan gaibeli bir biz hayaline kurban etmekten çekinmiyor. Ille de baska bir oyunbaz istiyor küçük, kederli oyununa. Çünkü insan denen illet, bütün o fiyakasinin ardinda, vurulmay1 bekleyen sakat bir at yalnizligina nöbet tutuyor.