Bereket versin herkes böyle değil... Daha sarp yollardan yürüyen fakat buna mukabil insan denecek kadar bir insan olmak isteyenler de var. Belki pek az. Ama var... Unutmayın ki, dünyada en korkunç şey, ümidini kaybetmektir.
Kafaları, zekâ itibarıyla olsun, yarım yamalak bilgileri itibarıyla olsun, merhamete muhtaç bir halde. Şahsiyetleri kırpıntı bohçası gibi. Her şeyleri iğreti, her vasıfları, her kanaatleri iğreti...
Onunla tekrar müşterek bir hayat sürülebileceğine inanıyor muyum? Tamamen samimi olmak lazım. Her şey buna bağlı... Hayır... İnanmıyorum. Eyvah... Her şey sahiden bitmiş...