Merve kanlı
@calikusugibii
``şayet bir gün ey gökyüzü
kanatlanırsam bu sessiz evden
ağlayan çocuğa nasıl söylerim
tutsak bir kuşum vazgeç benden``
Aşçı
NEVÜ~ Gastronomi ve Mutfak Sanatları'24
Gaziantep
Birecik, 27 Haziran 1999
19 okur puanıHaziran 2019 tarihinde katıldı
Bilginin her dalındaki güçlüklerle karanlıkları, yalnızca içine girenler algılayabilir. Çünkü bilmediğimizin ayrımına varmak için belli derecede kafa yeteneğine sahip olmamız gerekiyor. Kapının bize kapalı olduğunu anlamak için o kapıyı itmemiz gerekli. İşte Platoncu düşünce inceliğinin geldiği yer: Halen bildikleri için, neyi bilmediklerini bilenlerle, bilmek için neyi öğrenmesi gerektiğini bilmeyenler. ''Kendini tanı'' da böyle anlaşılıyor. herkes kendini yeterince analiz ettiğini, hatta uzmanlaştığını sanıyor. Oysa böylesi inanış, hiçbir şey bilmediği anlamına geliyor. Sokrates'in Euthydemus'a gösterdiği de aynısı. Kendini tanımaya çalışmaktan öteye gidemeyen ben, kendimde sınırsız derinlikler, çeşitlenmeler buluyorum. Tüm öğrendiklerim bana daha geriye ne kadar öğrenmem gerektiğini duyumsatıyor.
bu yoldan geçen iki ya da üç eski insan biliyoruz ama acaba onların başına da böyle mi gelmişti, orasını bilemiyoruz çünkü yalnızca adlarından tanıyoruz . Kimse onların izini sürmedi.
Kendini yenileyen, kendine sahip çıkan bir yalnızlıkla dönmüştü,
yedeğinde insan gerçeğinnden binlerce altın anahtarla.
Soluğu aşk ve özgürlük kokan herkes bir gün bir başka yere yolculuğa çıkmıştı. Bu yüzden gittiği yerlerde onu karşılayan geride bıraktığı sığlıktı.
Ardında bıraktığı boşluk giderek önüne geçmeye başlamıştı.