"Her olay ve insan yalnızca en ateşli biçiminde, tutku anında gerçek anlamda algılanabilir. Çünkü ruhun tümü kandan, düşüncenin tümü tutkudan, tutkunun tümü de coşkudan çıkar."
"Şu uzakta görünen benim evim mi? Pencerede oturan annem mi? Anacığım, kurtar şu zavallı oğlunu! Şu ağrıyan başına bir damla gözyaşı dök, bak oğluna nasıl eziyet ediyorlar! Bas bağrına zavallı yetimini! Dünyada gideceği yer yok! Her yerden kovuyorlar! Anacığım! Acı şu hasta yavruna!.."
"Bir saat uzak kalsam canımdan, sanki bir yıl gibi gelir, nefret ederek kendi hayatımdan, böyle yaşamak mümkün mü dedim."
~Rus şairi Nikolay Petrovich Nikolev'in şiiri.