Öyle adamlar vardır ki, haysiyet, şeref gibi kayıtlara aşina olmadıkları halde, gurur ve nahvetlerine ( kibir) dokunulur, acizleri yüzlerine çarpılırsa kendilerini kaybedecek kadar hiddetlenirler.
“Istıraptan belin büküldüğünde, dünyanın üzerine ebedi bir gece çöksün istediğinde. Yağmurun ardından ışıldayan yeşilliği düşün, düşün bir çocuğun uykudan uyanışını.”
.
.
“Ne mutlu dünyaya hiç gelmemiş olana”