Farz edelim ki hi kimsenin o âna dek görmemiş oldugu bir seyi
keşfettik , ayni şeyi onlar da bizimle birlikte görsünler diye koşup
hemen baskalarni çağırmaz mıyız ?
"Aman Tanrım, nedir bu?"
Eger baskalarının bakışları, gördüğümüz şeye ait bir gerçeklik
olusturdugumuz sırada yardimimiza koşmazsa gözlerimiz ne
gördüklerini bilemezler ve bilincimiz kaybolur; zira kendimize ait
en mahrem seyimiz olarak bildigimiz bilinç, aslinda içimizdeki
başkaları demektir ve iste bu yüzden kendimizi yalniz hissedemeyiz