Selamlaaar!
Uzun zamandır yoktum, ben geldim.
Kitabı okumaya başlayınca açıkçası güzel gidiyordu ama ortalarında gerçekten aşırı sıkıldım ve bazı bölümleri geçmek için can attım. Aylin, Ümran… Bunların hayatlarını okumak, sanki tanıdığım insanların hayatlarından birer parça okumak gibiydi. Ancak okurken oldukça sıkıldım. Bitmesini çabucak istediğim bir kitaptı maalesef.
Kitabın sonu da bana hitap etmedi, hayal kırıklığına uğradım. Şöyle de yorumlayabilirim: Arda Kaya, kitabı babasına yazdığı için bu kitap bir mektup gibi verilmiş. Sanırım bu nedenle bu şekilde sunulmuş ama keşke böyle verilmeseymiş. Üzücüydü.
Yine de kitaplığınızda yer edinmesini isteyeceğim bir kitaptır.