Çok düşündüm seni düşünmemeyi.(düşünmekle olmuyormuş seni düşünmemek.) Keşke bana beni nasıl unuttuğunu öğretseydin , belki bende sana uyardım. Anlamadığım tek şey, bende duran zaman sende nasıl geçiyor?
Acım mı?
Geçmedi.. alıştım sadece.
"Çünkü sen sıradanlığın en mükemmel örneğiydin Ed."
Bana ciddi bir ifadeyle baktı,
"Ve senin gibi biri bütün o insanlar için kalkıp o kadar şeyi yapabildiyse, belki de herkez yapabileceklerinin ötesine geçebilir." Şimdi yoğunlaşmıştı. Duygusallaşmıştı. Bu her şeydi. "Belki ben bile..."