Bu kitap Hz.Mevlâna'nın "Attâr yedi aşk şehrini dolaştı, bizse hâlâ bir küçük sokağın başındayız" diyerek övdüğü #feridüddinattar ın kitabı #simurg un öyküsü. Ben bir yorum yapmaktan hicap duyarım. Tasavvuf meraklıları mutlaka okusun deyip fikrimi ayan etmiş olayım. İşte kitaptan bir kaç alıntı #ilkemiroku
#kitapsızasla #kitapokusanböyleolmazdı
"Can tende gizli, Sen canda gizlisin. Ey gizlide gizlenen. Ey canların Canı. Ey her şeyden önce olan ve her şeyden üstün olan. Ey her şey kendisine ait olan ve hepsini ait olan."
"Sana gelince, yok et sen kendini. Budur işte Kemal!
Kaldır ortadan kendini. Budur Vuslat!
" Kullar senden çekiniyor, bense kendimden korkuyorum!
Çünkü senden İyilik, kendindense kötülük gördüm."
"O'nun dışında her ne ararsan bir benzerini bulursun!"
"Sen mumun parıldayışını götüyorsun ve memnunsun, fakat onun başındaki ateşi görmüyorsun. Bedene dışarıdan bakan kimse, gönülde neler olup bittiğini hiç bilebilir mi?"
"Kim vardır benim gibi böyle tek başına, yapayalnız? Kim var deryaya daldığı hâlde dudakları kupkuru kalmış? Sırdaşım, dertdaşım olacak kimsem yok! Ne acılarımı paylaşacak biri var,ne mahremim olacak bir dost! Derdimi kime açacak, kime anlatacağım? Kim var benim halimden anlayan?"
"Bir sûfî şöyle diyordu: Eğer Allah beni hesaba çekip -Ey yorgun, bitkin görünen! Yoldan (dünyadan) ne getirdin? Diye sorarsa, cevabım şu olur: Yarabbi zindandan ne getirilir?"
"Ben bu dünyada kendime bir sırdaş bulamadım,o yüzden içimi hep mısralara döktüm."
"..sen hayatında bir zaman cefalarla cebelleşmedikçe, huzur ve sükûnu nasıl tadabileceksin?"
"Sultanım! Mademki beni böyle kolayca öldürebilecektin, bu yiğit ve kahraman orduyu getitmene ne gerek vardı?"
"Sen ben misin? Yoksa ben sen miyim? Ben sende yok oldum. Yok artık ikilik!"
"Hep hiç olduğuna,hiç de bu hep
Xwe nasbike!
Puan vermedi
Dema ku min cara yekem pirtûk wergirt, min guman kir ku ez ê di şerê azadiyê de rastî lehengekî birûmet lê bêrûtbe bêm. Lê gava min xwendina xwe qedand, guhertina civaka me, têkçûna nifşê xwe û têkoşîna ji bo jiyanê min hîs kir.
Roman bi taybetî li ser koçberîya navxweyî, windabûna nasnameyê û veguherîna têkiliyên malbatî dirawestê; di heman demê de jî trajedîya mirovî, têkçûna ruhanî û şertên ku mirovan di nav pergela ke tund de diguherîne vedikole.
Ev berhem li ser rêwîtiya Besri û malbata wî ye, ku piştî heft salan vedigerin gundê xwe yê li herêma Sêrtê/ Dihê- Erûh, ji bo cejnê û dîtina xizmên xwe. Di rê de, ew derbasî deverên dîrokî dibin: Cîhê şerê Emerê Filitê Qito (Dengbêj Aydın), deşta Reşkotan û Elikan, Cemîlê Çeto, Newala Qesaban.
Besri bi kurmetê xwe Zeyd re behsa paşeroj, zilmên berê û guhertinên li herêmê dike. Gava digihîjin gund, ew bi xizmên xwe re dicivin, cejnê pîroz dikin, li deverên kevn digerin û bîranînên zaroktiya xwe vedibêjin. Di nav çîrokê de, cihê gundê kevnar, guhertinên jiyanê, têkiliyên mirovan û hestên bîranînê û xwestina vegerê li kokê cihê sereke digirin.
Ji bo Besri cihên ku lê mezin bûye, gund û malbat girîng e. Ew dixwaze zarokên wî jî vî cihî bibînin û fêm bikin ku ji ku derê tên.
Berhem nîşan dide ku çawa gund û jiyana mirovan bi demê re hatiye guherandin. Berê mirov bi ker a diçûn, niha bi ereba; berê gund tijî zarok bû, niha pîr zêde ne û ciwan diçin bajaran. Gelek caran behsa demên berê tê kirin, ev yek hestên hesret û hezkirina ji bo rojên borî diafirîne.
Dema çûbun bajar; nabeyna Besrî û malbata wî ne baş e. Li hemberî bavê xwe û diya xwe hestê ne baş hîs dike.
Aliyên herî xurt ê romanê zimanê wî ye; bi zimanekî zelal, hêsan, germ, rast li carinan tûj; zimanekî sade lê herîkbar hatiye nivîsandin. Gotûbêjên
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Nirxandina Berhema "Dengbêjên Min"
Mehmed Uzun di pirtûka xwe ya bi navê "Dengbêjlerim" (Dengbêjên Min) de, berê xwe dide kaniya herî kûr û zelal a çanda kurdî: Antolojiya dengbêjiyê. Ev berhem ne tenê lêkolîneke li ser muzîkê ye, lê belê hewildanek e ji bo parastina ruhê gelekî ku bi sedsalan bi devkî hatiye parastin.
Li jêr nirxandineke berfireh li ser vê berhema girîng heye:
Nirxandina Berhema "Dengbêjên Min"
1. Dengbêjî Wekî Arşîva Neteweyî
Mehmed Uzun dengbêjan wekî "homerosên kurdan" pênase dike. Li gorî wî, ji ber ku dîroka kurdan a nivîskî hatiye qedexe kirin an jî winda bûye, dengbêj bûne "pirtûkxaneyên zindî". Di vê pirtûkê de Uzun nîşan dide ku her kilamek, her fîxaneke dengbêjekî, di rastiyê de rûpeleke ji dîroka Kurdistanê ye.
2. Têkiliya Nivîskar û Dengbêjan
Ev pirtûk xwediyê taybetmendiyeke otobîyografîk e jî. Uzun behsa zarokatiya xwe, bandora dengê dengbêjan li ser ruhê xwe û çawa ew deng bûne bingeha edebiyata wî ya nivîskî dike. Ew dibêje ku wî "hevokên xwe yên modern ji klamên dengbêjan wergirtine". Ev yek nîşan dide ku edebiyata wî ya nûjen, rehên xwe ji kevneşopiya kevin digire.
3. Lehengên di Pirtûkê de
Di berhemê de Uzun cih dide gelek dengbêjên mezin û navdar. Bi taybetî li ser navên mîna:
Evdalê Zeynikê: Şahê dengbêjan û sembola hunera devkî.
Karapêtê Xaço: Dengbêjê ku bi dengê xwe bûye pira di navbera gelan de.
Şeroyê Biro û gelekên din...
Nivîskar tenê behsa jiyana wan nake, lê belê felsefeya hunera wan û girîngiya wan a civakî analîz dike.
4. Şêwaz û Ziman
Pirtûk bi zimanekî pir germ, herikbar û samîmî hatiye nivîsandin. Uzun, di navbera edebiyata modern a cîhanê û dengbêjiya kurdî de pirekê ava dike. Ew bi vî awayî dengbêjiyê ji çarçoveyeke teng a "folklorî" derdixe û wê wekî hunereke klasîk û gerdûnî pêşkêşî xwîner dike.
Encam: "Dengê ku Namire"
"Dengbêjên Min",
Destana Dewrêşê Evdî û EdûlêKurdî
Va pirtûka dema min xwend ez bi taybetî çûme serdema dema Dewrêş û Edûlê evêndariya dest pê dike û zarokatiya herduyan û jîyan a bav û kalên wan bû. Pirtûk çanda koçeriyê, dûzena jîyan a çadira wê demê ku bi şert û mercan hatine hevdû nîşan dide. Her waha sîyaseta Osmanî ya ku li ser eşîrên Kurdan dimeşîne dide baş dide nîşan " le belê di gellek cîhan de zêde zêde dikeve hûrgulîyan ev jî carna dibê nivîskar herikbariyê ji dest bernede" û wekî dinê hogirtî ya ciwanên ebra milan û yên kurdan xwe bi germî û xwedê derketina hev û bi taybetî jî ya jina balkêş bû. Nivîskar di vê mijarê de li gorî min serkeftî bû. Pirtûk; di mijara xwendina kurdî de jî başe û gellek peyvên herêmî têde derbas dibin hewceye dema mirov xwend, nîşe(not) bigire ji ber ku ramanê mirov ên Peyvan xurt dike.
Qehremanê pirtûk ê Derwêş; bi jêhatîbûna xwe gellek di pêş deye û pir jî zîrek e.
Evîndariya Derwêş û Edûlê bi rastî dema min pirtûka wegera tirkî xwend min hewqas kelecan nedigirt û wê pirtûkê gellek deran jî çewt hatibû wergerandin. Bi kurtasî pirtûk gellek xweş bû û ez jê pir peyv jî fer bûm.
Hewceye her ciwaneke kurt bixwîne.
Puan vermedi·432 syf.·
2026 7. kitabı
#dilhunzoraşk
Bitmeyen bir kan davası ,durmadan yiten canlar ,kan akıyor Mardin sokaklarına, acı dolu yürekler.
Herkes düşman birbirine.
Ve bir çözüm bulunmadıkça yanmaya devam edecek yürekler.
Toplanınca aşiret büyükleri, iki düşman ailenin çocuklarının evlenme hükmü verildi.
Elif Naz ,İzmirde okul okuyor ,kardeşinden aldığı telefonla ilk uçakla geldi Mardin'e ,bir anda daldı aşiret toplantısına, belki kızkardeşi Pelin'in evlenme hükmüne engel olurum diye .
Olamadı ,işler daha da sarpa sardı.
Madem Pelin evlenemez diyorsun o zaman sen evleneceksin dediler.
Başka çare yok ya evlenecek yada akmaya devam edecek kanlar.
İki arada kaldı, iki arada kaldı çünkü artık alacak canda yoktu .
Kabul etti hükmü hem kan dursun hemde kızı gibi büyüttüğü kardeşi Pelin kendi ayakları üzerinde durabilsin.
Sildi 3 senedir kalbinde yer edinen Barlas'ı kalbinden,gömdü askını içine ,zor günlerdi ona ve daha zorları bekliyordu onu.
Evleneceği kişi ise Mardin sokaklarında Nam salan Zalim ağa lakaplı Polat Mirza.
Aslında 18 yıldır kalbi bir tek Elif Naz için atıyor, ama intikam bir kor gibi aklını kemiriyor.
Elif Naz ile evlenecek babasının intikamını alacak.
Yapıyordu,önce iyi davranıyor düğün gecesi gösteriyor gerçek yüzünü.
Ancak için kan ağlıyor Elif 'in kalbini kırarken ama karsısında herşeye boyun eğen bir kadın yok .
O ne yaptıysa Elif 10 mislini yaptı .
Helal dedim sana ,aferin kız ,güçlü duruşuna bayıldım.
Polat'a yaptıkları çok iyiydi.
Hele kaynanasının hakkından gelişi ohh içime sular serpti.
Hikaye çok güzeldi.
Tüm karakterler Aysin hariç çok sevdim .
Ve son ,burada da bitmez ki dedirtti.
İkinci kitap istek değil ihtiyaç.
Ben sevdim size de tavsiyemdir.
Reklamyok
Selamlar, size bir önerim daha var aynı yazardan…
Can ile tanışalım mı?
Babasının isteği üzerine hukuk okuyan bir genç. Ailesinden, babasından rahmetli annesinden bahsederken imrendim ona.
O mutluluk ve huzur herkese nasip olmaz hele dayıları ile olan tatlı sohbet.
Can biraz çapkın… Çokça samimi ve bence biraz da aceleci hayata karşı..
Onun yol ayımı hukuk okumuş olmasına rağmen Beyazıt’ta bir kitapçı dükkanı açmış olması. Zamanla satışların gidişatından dolayı yer değiştirmek ister; tam bu kısımda en yakın dostu İsmail devreye girer ve ona İstiklal caddesinde bir dükkan bulur..
Can’ın yeni dükkanın adı artık ‘Sevgi Kitabevi’dir. Onun işi her ne kadar kitap satmak olsa da daha çok Ayşe’yi bulmak!
Ayşe ise eski sevgilisi, arkadaşı.. Ayrılığın üzerinden 2 yıl geçmiş ama yaşanmışlıklar var ya onu bulmak ister işte!
Can günlerce İstanbul sokaklarında Ayşe’yi araya dursun, kitabevinde çalışanı Eylül’ün ona yanık olması, endamına vurulduğu Funda ve çocukluk aşkı Çiğdem…
Tüm bu kafa karışıklığının ardında yolunun kesiştiği Osman amca ile Can’da büyük bir değişim ve dönüşüm süreci başlar..
Biz Can’ın dilinden hep okuruz kitabı. Yazarın dili o kadar samimi ki ben Can’ı dinlerken hep İstanbul sokaklarında yürüyor, keşfediyor ve sohbet ediyormuş gibi hissettim. Hiç sıkılmadım ve bu durum inanılmaz hoşuma gitti. Hafifledim ve iyi geldi.
Bazen hayatı akışına bırakmak gerekir..
Bir bakmışsın o en doğru yolu önüne sunmuş bile!
