Caner Kösedağ
@canerkosedag
Melankolik bir ruh. Fantastik kurgu, gotik hikayeler ve bilinçdışı derinliklere ilgim var. Gotik öykü ve blog yazıyorum.
Kitabım: 
Sonun Arzusu 
Caner Kösedağ
Okumak için: kitapyurdu.com/kitap/sonun-arz...
Sonun Arzusu Caner Kösedağ
Okumak için: kitapyurdu.com/kitap/sonun-arz...Adana
14 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şimdi sadece bir boşluk vardı zamanın ötesine geçebilen. O boşlukta sıkışıp kalmış bir yerdeydi bu insanlar ve hiçbiri bunun farkında değildi. Kimse sorgulamıyordu ölüm olmasa kendi çocuklarının bile uğramadığı bir yer olan bu dağ eteğinde hâlâ neden yaşamın devam ettiğini. Ya da hayat gerçekten devam ediyor muydu? Topraksız tarımın yapıldığı ve köy sınırı kadar dahi tarım arazisi olmayan ülkelerin tarım ihraç ettiği bir dünyada öküzlerle tarla sürmeye çalışmak mıydı yaşamak? Her türlü makinenin icat edildiği ve insan elinin değmediği bir hasat mevsimi yaşanan yerlere inatellikle, orakla ekin biçmek miydi yaşamak? Yılda üç ürün alınan tarlalar varken bir yıl sürüp ikinci yıl en ilkel yöntemlerle nadasa bırakmak mıydı yaşamak...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Evet, bu, Wilson idi. Ama artık fısıltıyla konuşmuyordu, şu aşağıdaki lafları ettiğinde ise konuşanın kendim olduğunu sandım:
"Sen kazandın! Ölüyorum. Ama bundan böyle sen de ölüsün; Dünya, Ahret ve Umut için ölüsün! Sen, bende yaşıyordun ve ölümümde, senin kendi görüntün olan şu görüntüde, gör kendi kendini nasıl katlettin!"
William Wilson'ın Bilgisi | PoeEdebiyat
İlk defa 1839 Noelinde The Gift'te yayımlanmıştır. Kendi vicdanıyla savaşan bir kişinin son derece başarılı bir portresi olan bu öykü tartışılmaz olarak Poe'nun başyapıtlarından biridir. "Ligeia" ve "Usher Malikanesinin Çöküşü" gibi "Kızıl Ölümün Maskesi" gibi öykülerini akla getirecek ölçüde karmaşıklaşmaktan uzak, söyleyeceğini dobra dobra söyleyen bir öyküdür bu. Poe, bu öykünün, kişiliğin uzun süredir bastırılan yanını kabul etmediği için kendi kendini mahvetmek zorunda bırakılan bir adamın öyküsü olduğunu gayet açık bir şekilde ortaya koyar.
Bu öyküde Poe, psikoloji biliminin daha sonra ele alacağı birçok konuyu ele alır. Freud, Jung ya da Adler'den önce yazdığı için kullanılan terimler onlarınkinden farklıdır. Öyküsünü kurmak için yüzlerce yıllık sembolleri ve mitleri kullanır, ancak bunları o kadar etkili kullanır ki "William Wilson" bugüne kadar bölünmüş kişiliğin en güçlü meselelerinden biri olarak kalmıştır.
Poe, öyküsünün inanılabilirliğini esas olarak iki yoldan sağlar: Birincisi, Wilson'un hayal gücü geniş ve kolay heyecanlanan bir soydan geldiğini belirterek, ikinci olarak da Wilson'un çocukluğunu son derece "gerçekçi" bir şekilde betimleyerek.
Thomas Mann bu öyküyü, hemen hemen bütün kültürlerde yüzyıllardır tekrar tekrar ortaya konan bir "ruhun ikizi" öyküsü, klasik bir "Doppelgänger" olarak niteler. William Wilson ile bu ikiz kavramını ve Poe'nun portresini Freud ve Jung'un yazılarını karşılaştırması son derece şaşırtıcıdır.
Bu öykünün kaynakları arasında ilk elde Washington Irving'in 1826'da The Gift'te yayımlanan "An Unwritten Drama of Lord Byron" (Lord Byron'ın Yazılmayan Bir Oyun) adlı öyküsü bulunmaktadır. Poe, Irving'e yazdığı 12 Ekim 1839 tarihli mektubunda bunu açıkça belirtir. Öykünün diğer kaynakları arasında Alfred Musset'nin "December
Simyacı öyküsünün bilgisi LovecraftEdebiyat
Simyacı 1908'de, muhtemelen Lovecraft'ın haziranda ansızın liseden ayrılmasından önce yazılmıştı. Bu öyküde Poe'nun ve Avrupa gotik yazınının etkileri çok açıkça görülmektedir: hikâyenin geçtiği yerin Avrupa olması, kahramanın ailesinin karanlıkta bırakılması (Kont C...), yüzyıllarca süren aile laneti vs. Poe'nun etkisi ayrıca birinci tekil şahıs anlatıcının psikolojik durumunda ve takıntılı ruh hallerinde de görülür. Lovecraft simya konusunu daha ayrıntılı bir şekilde kısa romanı Charles Dexter Ward Vakası'nda işlemiştir. Öykü ilk defa Kasım 1916'da United Amateur'de yayımlanmıştır.
Mağaradaki Canavar hikayesinin bilgisiEdebiyat
Lovecraft bu öykünün ilk taslağını 1904 baharından önce yazmış, öyküye son şeklini 21 Nisan 1905'te vermiştir. Birinci elden bir mağara deneyimi yoktu; bu yüzden Providence Halk Kütüphanesi'nde günler geçirmiş, Kentucky Mamut Mağarası ile ilgili hikâyeleri incelemişti. Daha on beşini bile doldurmamış biri için şaşılacak bir yazım yetkinliği olan bu öykü, ilk defa Haziran 1918'de, Vagrant'ta yayımlanmıştır.