Oğuz Can İskender

Ne ektin ki, ne biçeceksin?
Anadolu halkının bir ruhu vardı, nüfuz edemedin. Bir kafası vardı, aydınlatamadın. Bir vücudu vardı, besleyemedin. Üstünde yaşadığı bir toprak vardı! İşletemedin. Onu, hayvanî duyguların, cehaletin, yoksulluğun ve kıtlığın elinde bıraktın. O, katı toprakla kuru göğün arasında bir yabanî ot gibi bitti. Şimdi, elinde orak, buraya hasada gelmişsin. Ne ektin ki, ne biçeceksin? Bu ısırganları, bu kuru dikenleri mi? Tabiî ayaklarına batacak. İşte, her yanın yarılmış bir halde kanıyor ve sen, acıdan yüzünü buruşturuyorsun. Öfkeden yumruklarını sıkıyorsun. Sana ıstırap veren bu şey, senin kendi eserindir, senin kendi eserindir.
Sayfa 111·Kitabı okudu
Reklam
...ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir...
Sayfa 18·Kitabı okudu
Söylediği her söze inanıyordu o, yarattığı hayallerle kendini avutmaya çalışıyordu.
Sayfa 24·Kitabı okuyor
Neticede güç kaybolduğunda insanlar da kayboluyordu.
Sayfa 28·Kitabı okuyor
Ben her şeye hor görerek değil hoş görerek bakmayı öğrendim artık.
Sayfa 16·Kitabı okuyor
Reklam