"...insan nisyanın kölesiydi, bir yaptığını tekrar, tekrar ve tekrar yapardı. Yaradan, adına insan denen bu garip mahlûka kul olduğunu hatırlaması için bir hata payı bırakmıştı ve belki de bu yüzden onun adı insandı."
Beniâdem nankördü, elde ettiği güzel şeyleri kendi zatından bilir ona göre yaşardı, ta ki felaketler, musibetler kapısını çalana değin. Ne zaman ki denizinde fırtınalar eser, kayık alabora olur, yaratıcıyı hatırlardı.