Can Kutlu
@cankutlu
Şu anda okuduğu kitap
“Değişik olmayı o kadar istiyordum ki. Nedendi acaba?"
"Yirmi yaş dolaylarında öyle bir an vardır ki," dedi Bedap, "yaşamının geri kalan kısmı boyunca ya herkes gibi olmayı, ya da farklılıklarını erdeme dönüştürmeyi seçmen gerekir."
"Ya da hiç olmazsa onlara boyun eğmeyi seçersin," dedi Shevek.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kentin nüfusu gözle görünür derecede azalmıştı, çünkü birkaç bin kişi acil ekim işine gönüllü olmuş veya gönderilmişti. Ama karşılıklı güven, sıkıntı veya kaygıyı bastırıyordu; "Birlikte başaracağız," diyorlardı sakince. Yüzeyin hemen altında da büyük yaşama dürtüsü akıp duruyordu.
Sabahattin Ali’ nin psikolojik analizlerle kişi tahlilleri yaptığı, dönemin Türkiye’si ve İstanbul’u hakkında bilgiler verdiği keyifli bir romanı. O dönemde bulunan Türk halkının yaşantısı ve kafasındaki gündelik dertleri bize anlatarak, kendini aydın zanneden belirli zümreler, memurlar gibi farklı kesimlerin hayatlarından kesitler sunarak ve farklı statülerdeki kişilerin düşüncelerini bizim için konuşturarak sosyolojik incelemeleriyle bize birçok bilgi verdiğini düşündüğüm başarılı bir roman. Sabahattin Ali’yi bir kez daha saygıyla anıyor & diğer kitaplarıyla birlikte bu kitabı edebiyatımıza kazandırdığı için teşekkür ediyorum.
Fazıl Say’ı dinlemek kadar okumanın da neredeyse aynı tadı verdiğini gösteren bir kitap oldu. Yer yer otobiyografi, yer yer anı, bazen de kişisel gelişim okuyormuş hissi veren; okurken Say’ın anlattığı hikayelerde geçen zamana sizi götüren bir yapıt. Sanki Fazıl Bey ile kahve sohbetine oturmuş ve biraz eserlerinden, biraz ülkemizden, biraz da pandemiden bahsediyormuşsunuz gibi…
Özellikle, gerek Say’ın gerekse Mozart, Beethoven gibi ünlü bestecilerin eserleriyle ilgili sanatçının gözünden tekniğiyle veya anılarıyla alakalı bilgiler alırken o eserleri dinleyerek kitabın okunmasının alınan tadı daha da arttıracağını düşünüyorum. Keyifli okumalar.
Anarres'te hiçbir şey güzel değildir, yalnız yüzler güzeldir. Diğer yüzler, erkek ve kadın yüzleri. Bizim onlardan başka bir şeyimiz yok, birbirimizden başka bir şeyimiz yok. Burada siz mücevherleri görüyorsunuz, orada gözleri görürsünüz. Gözlerde de görkemi, insan ruhunun görkemini görürsünüz. Çünkü bizim erkeklerimiz ve kadınlarımız özgürdür, hiçbir şeye sahip olmadıkları için özgürdürler. Siz sahipler ise sahiplisiniz. Hepiniz hapistesiniz. Herkes yalnız, tek başına, sahip olduğu yığınla birlikte. Hapiste yaşıyor, hapiste ölüyorsunuz. Gözlerinizde görebildiğim yalnızca bu duvar, duvar!