Sanki bütün bir halk, kalabalık bir istasyonda “kaybolmuş çocuk” korkusu yaşıyor. Annesini, babasını bulamayan korkmuş bir çocuk… Ve bu sefer, tünelin ucu ve ucundaki ışık görünmüyor. Halk korunaksız hissediyor. İnsanlar derdini anlatamıyor. Çünkü derdini anlatmanın, suç olup olmayacağını bilemiyor.