Cansel ALTINAY
@canselaa
Banking and Insurance
Her şey eski bir fotoğraf karesi kadar silik...
Kamu Sektörü
Trakya Üniversitesi KYÇUBYO ve Anadolu Üniversitesi AÖF
İstanbul
27 Temmuz
12 okur puanıEylül 2019 tarihinde katıldı
Kazdığı çukurun başına çömelerek kucağındaki ölüyü koklamaya başladı. Yüzü korkunç bir hal alıyor, kuru gözleri patlayacak kadar dışarı fırlıyor ve çamur içindeki elleri asabi hareketlerle Muazzez'in soğuk vücuduna sarılıyordu.
Bu sırada gocuk kaydı ve genç kadının vücudu meydana çıktı. Sol omzunda, boğazına yakın bir yerde kan pıhtılara birikmiş ve elbisesini, ta aşağılara kadar boyamıştı.
Yusuf gözlerini bu yaraya dikti ve belki yarım saat, hiç kımıldamadan baktı. Orada o kanlı çukurda, şimdiye kadar geçen bütün hayatını görüyor gibiydi.
Bir müddet sonra derin bir nefes aldı; karısını tekrar gocuğa sararak, incitmekten korkuyormusun gibi ihtimamla çıkıra yerleştirdi ve yumuşak topraklari avuçlarıyla çabuk çabuk onun üzerine attı.
Bütün bunları gayet ve sükûnetle, adeta bir diriye hizmet edermiş kadar itina ile yapıyordu. Yalnız önünde sarı ve rutubetli topraktan küçük bir tümsek belirince gözlerini ona dikti, gırtlağı yırtılır gibi bir kere:
"Ah!!" diye bağırdıktan sonra, yumruklarını karısının üstünü örten topraklara soktu.
Sonra ağır ağır doğruldu. Mezarın yanında ayakta durdu ve gözlerini ovaya çevirdi. Güneşin altında pırıl pırıl yanan zeytin ağaçlarının sonunda beyaz minareleriyle Edremit görünüyordu.
Yusuf bir oraya, bir de önündeki toprak yığınına baktı. Dişlerini ve yumruklarını sıktı, dudaklarını ısırdı; buna rağmen gözlerinden yanaklarına doğru iri damlalar yuvarlanmaya başladı. Bu yaşlar bütün manzarayı örtüvermişlerdi. Kollarının yeni ile gözlerini sildi. Hayvanına atladı. Bir daha dönüp geriye baktıktan ve ömrünün en korkuç senetlerinin geçtiği bu kasabaya yumruğunu uzatıp tektid eder gibi salladıktan sonra, atını ileriye, dağlara doğru sürdü.
İçindeki bütün yıkıntılara, bütün kederlere rağmen başını yere eğmek istemiyordu. Matemini ortaya vurmadan tek
