Cansu aykul
@cansuaykul
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaralı insanlar birbirine yaklaştığı zaman kader telaşlanır. Sırları ortaya çıksın istemez. Eğer insanlar başlarına gelenin başkalarının başına gelenlerden çok da farklı olmadığını sezerlerse güçlenirler. İnsanların gücünü azaltan, kendilerini hedef tahtasının ortasında sanmalarıdır. Oysa hayatta hiçbir şey şahsi değildir. İyi şeyler de kötü şeyler de rüzgarla birlikte yön ve şekil değiştiren bulutlar gibi başıboş dolaşırlar evrende.
Bir son yok , biliyorsun değil mi? Bir ilk olmadığı gibi… son sandığımız şey başka bir şeyin başlangıcı. Ben eğer bir gün gelmezsem…sen eğer bir gün ölürsen… bizim hikayemiz bitti denektir ama bu başka bir hikayenin başlangıcıdır. Benim gelmeyiş, senin olmayış hikayenin…
Biz aslında her şeyi biliyorduk. tıpkı göç yolları asırlardır ezberinde olan kuş gibi, toprağın altından çıkacağı zamanı genlerinde kavrayan böcek, ağacın dallarına tam zamanında yürüyen su gibi, ekini hangi mevsimde Yeşerticeğini hangi mevsimde sarartacağını bilen toprak gibi ,açacağı gün gibi solacağı günü de şaşmayan çiçek gibi… insan da eskiden kendi zamanına hakimdi.
“…Sonra bunları bir masal gibi anlatır. Bahar gelmeden çiçek açan portakal ağacı kadar zavallı bir kadına anlatır. Oysa bahar gelecekti, çiçekler meyveye dönecekti, her yer mis gibi portakal kokacaktı. Bahar gelmeden çiçek açmak… yalancı sıcaklara kanmak… toy bir portakal ağacı olmak…kimin suçu?” 
Şahbaz'ın Harikulâde Yılı 1979
Şahbaz'ın Harikulâde Yılı 1979