cansu karagoz
@cansukaragozz
Şu anda okuduğu kitap
... Kahraman, korkak, şefkatli, ahmak, geçici, az sonra eriyecek bir kar tanesi kadar geçici ama ne güzelsiniz...
Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum.
Reklam
Sessizlik, birine durması gereken yeri söylemenin en insafsız yollarından biriydi.
Bir an göz göze baktık. Birbirimizle uzun uzun konuştuk gibi oldu. Birbirimizi çıplak gördük gibi oldu. Yaralarımıza pansuman yaptık gibi oldu.
... Her uzuvum tamamdı fakat ben eksiktim. Kimsenin omzuna dokunmamıştı elim. Omuz vermeden, gözyaşı silmeden, kalp ısıtmadan, el uzatmadan, dünyaya da içindekilere de zerrece dokunmadan, çoktan sönmüş bir ruh gibi yaşayıp gitmiştim.
'Kimseden sevgi dilenme. Dilencilere kıymetli bir şeyini vermez hiç kimse.'
Reklam