cantabile
@cantabile
77 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
''Journeys are the midwives of thought. Few places are more conducive to internal conversations than moving planes, ships or trains. There is an almost quaint correlation between what is before our eyes and the thoughts we are able to have in our heads: large thoughts at times requiring large views, and new thoughts, new places. Introspective reflections that might otherwise be liable to stall are helped along by the flow of the landscape. The mind may be reluctant to think properly when thinking is all it is supposed to do; the task can be as paralysing as having to tell a joke or mimic an accent on demand. Thinking improves when parts of the mind are given other tasks—charged with listening to music, for example, or following a line of trees. The music or the view distracts for a time that nervous, censorious, practical part of the mind which is inclined to shut down when it notices something difficult emerging in consciousness, and which runs scared of memories, longings and introspective or original ideas, preferring instead the administrative and the impersonal.
.. On a journey across flat country, I think with a rare lack of inhibition about the death of my father, about an essay I am writing on Stendhal and about a mistrust that has arisen between two friends. Every time my mind goes blank, having hit on a difficult idea, the flow of consciousness is assisted by the possibility of looking out the window, locking on to object and following it for a few seconds, until a new coil of thought is ready to form and can unravel without pressure. At the end of hours of train-dreaming, we may feel we have been returned to ourselves—that is, brought back into contact with emotions and ideas of importance to us. It is not necessarily at home that we best encounter our true
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
''He always thought of the sea as la mar which is what people call her in
Spanish when they love her. Sometimes those who love her say bad things of her
but they are always said as though she were a woman. Some of the younger fishermen, those who used buoys as floats for their lines and had motorboats,
bought when the shark livers had brought much money, spoke of her as el mar which is masculine. They spoke of her as a contestant or a place or even an enemy. But the old man always thought of her as feminine and as something that gave or withheld great favours, and if she did wild or wicked things it was because she could not help them. The moon affects her as it does a woman, he thought.''
''Ebeveynlerden öğrenilen kalıplar iyi bilinen kalıplardır. Ancak bunlar hakkında bilinçlenmek gerekir. Bu bilinçlenme, çözülmemiş sorunlar nedeniyle sürmekte olan bağımlılıkla yüzleşmekten geçer. Aksi takdirde ebeveyne çok benzeyen biriyle evlenme deneyimiyle karşı karşıya gelinmektedir. Baskın erkek-çekimser kadın bu türden çok rastlanan bir ilişkidir. Çocukluğunda yaşadığı, olumsuz şeyler hissettiği bu ilişki kalıbıyla bu kez yetişkin olarak baş edebilme adına böyle bir seçim yapar genellikle. Birey başkalarıyla ilişkilerinde kendi ebeveyninin kullandığı yöntemleri seçer, kendi çocukluğunda bu yöntemlerden çok hoşlanmamış olsa bile bunları yinelerler.''
''Çift olmak, aile yaşam döngüsündeki en karmaşık ve güç geçişlerden biridir. Canlılar aleminde çiftleşme iki bireyi içerir. Oysa insan türünde iki karmaşık sistemin birbirine karışması söz konusudur (McGoldrick ve Carter, 1982).''
''Öte yandan, uygulamada, psikanalizin bireyi merkeze alan tavrı, insanın kendisiyle fazla meşgul hale gelmesine yol açmıştır.
..'Tüm farklılıklarına rağmen tüm psikiyatristler, bireyin kendisini gerçekleştirmesine öncelik tanıyan bir değerler sistemini paylaşırlar. Bu sistemde birey, kendi değerler evreninin merkezi olarak görülür ve diğer insanlar için duyacağı ilgi ve düşüncelere, ancak kendisini gerçekleştirdikten sonra sıra geleceğine inanılır.'
.. İnsan, temelde, kendini ilişkiler yaratarak var etme eğilimindedir. Bu eğilimlerini yalın biçimlerde yaşayabildiğinde, yalnızlık, boşluk, yabancılaşma ve yalnızca kendiyle meşgul olma eğilimlerine yer kalmayabilir, evrendeki ilişkiler ağının bir parçası olabildiği için.
.. Dış dünyaya, zihnimizin içeriğindeki düşünceler ve izlenimler olmadan bakabilseydik yaşadıklarımız bambaşka olurdu. Dış dünyanın olduğu haliyle, öylece algılanabildiği yaşantılara Suzuki Rashi 'başlangıçtakilerin zihni' der. Küçük çocuk pencereden, ağaca konmuş bir kuşun sesini dinlerken annesi kuşu gösterip 'Bak, bu bir serçe.' dediği anda kuş sesiyle yaşanmakta olan birliktelik bilgiye dönüştürülür, kurulmuş olan yalın bağ sona ererek.''
