ben dünyaya doğru yürümekle meşhurum
bahar da sürgülenir içime katranlar da
hem koşarak yarattığım sevgiler vardır
hem körlenmiş sevgilerin acısıyla koştururum
Bir günah şehrinin kapısındayım
Yorgunum
Şaşırmış gözlere bakacak gücüm yok
Dirseğimin ucuyla araladığım kapıdan
Çirkin düşlerine bakıyorum insanların
Gücüm yok yol almaya
Bir karanlık sokağın ta en sonunda
Merhametli bir kucak arıyorum