Sonunda mahvolacağımızı bilerek gireriz bazı yollara , hiç de umudumuz yoktur iyilikten yana fakat yinede acının üstüne basa basa koşarız mahveden günlerin içine ...
Gözler açıldığında pişmanlık karşılar bizleri hemen yanında özür de oturur elleri bağlanmış şekilde bir tek gurur kırıntısı yoktur o an oralarda...
Ne yazık hallerimize! ne yazık ki aynalarda baktığımızda gördüğümüz suretimizden kaçış yoktur. Bilmedeğimiz yalanlar yanlışlar hatalar dolaylı yoldan bahanelerle harmanlanıp kuş olup uçar gider...