Sonra çıkıyorsun dışarı, bakıyorsun güneş hala tepede. Bir cigara yakıyorsun ve yıllardır kurduğun cümleyi bilmem kaçıncı kez kuruyorsun: “Ne yapalım, kısmet değilmiş…”
bir şey söylemedi, sessizce yüzüme baktı... dünyada değil de cennette... orada insanlar için ağlarlar, günahlarının yasını tutarlar ama suçlamazlar onları! daha acı bir şey... suçlamadıklarında, insan daha çok acı duyar.
hissetmediğimi mi sanıyorsunuz? ne kadar çok içersem, o kadar çok hissediyorum. bunun için içiyorum zaten. içkide ve sevgide incelik bulmaya çalışıyorum. bir kat daha acı çekmek için içiyorum!
insanın kimsesi yoksa, hiçbir yere gidemez. herkesin, gidebileceği bir yeri olmalıdır. çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir.