Ne oluyor bu Allah'ın belası kitapda ne ölmesi ya1000Kitap
Mo Ran yavaşça gözlerini açtı. Tabut, hafızasındaki tabutla aynıydı, Kunlun'un kara karından yapılmış, parlak ve yarı saydamdı, yüzeyinden donmuş sis iplikleri akıyordu. Sadece bu sefer, içinde yatan ceset Chu Wanning'e aitti.
Seni öyle göresim geldi, öyle göresim geldi ki dayanamayacağım, yüreğim çat diye çatlayacak sanıyorum. Bu yeryüzünde insanlar kımıldanmaya başladı başlayalı hiçbir insan hiçbir insana böyle bağlanmamıştır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Artık Chu Wanning'in vücuduna dokunmak istemiyordu, ama saçlarına dokunabilir. Mo Ran gözlerini kapattı ve parmaklarının arasındaki mürekkep gibi koyu karanlığa dudaklarını hafifçe bastırdı. Bu mürekkep gibi koyu karanlık...
İnsan yüzüne gülmediğinde, yalanı kabul etmediğinde,
doğruları çat çat söylediğinde geçimsiz oluyorsun.
Varsın öyle olsun.
Hayattaki finaller, kitaptakiler kadar çarpıcı olmaz. Günün birinde, ışıkları kapayıp ütüyü prizden çekecek zaman bulamadan, doğru dürüst bir son söz bile yumurtlayamadan, çat diye ölürsünüz. Halbuki romanda olsaydınız, elveda bütün hatıralar, diyebilirdiniz.
— Asuman Dabak kim? Fethi Kantarcı kim? Dünkü provaya gelemeyen bu platin saçlı Ayça kim? Niye gelememiş? Necmi Yapıcı kim?
Tayfun bu arkadaşların değişik televizyon dizilerinde oynadıklarını ve başarılı olduklarını söylüyor. Pek televizyon izleyicisi değilim. Arasıra haberlere bakıyorum, kimi zaman bir film, denk düşerse bir belgesel, sonra çat kapatıyorum ve ardından fransız şarkıcı Jacques Dutronc’un dediği gibi; saatlerce televizyona bakıyorum, kapalıyken!
