Benim güncel halim sjdkdAlıntı
Omzunun üzerinden dönüp bakan Chu Wanning, huysuzca, "Ne kadar hoşnutsuz olmak istersem o kadar hoşnutsuz olurum." dedi.
Seri bitene kadar buna gülücem off djdkfjfjfAlıntı
Chu Wanning'in yüzü kıpkırmızı oldu. Bu tuhaf düşüncelerden kurtulmak için elinden geleni yaptı, ancak "Kültivasyon Dünyasının Genç Kahramanlarının Boyut Sıralaması" kitapçığını hatırladı...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Eridim sanırım yaaaaa
"Yaşadığım sürece Shizun'un üzerine şemsiye tutmak istiyorum." "Yaşadığın sürece mi?" "Yaşadığım sürece." "Seni hiç umursamadan çok hızlı yürüyebilirim." "Sorun değil, peşinden koşarım." "Artık yürümek istemeyebilirim ve orada durmak isteyebilirim." "O zaman Shizun ile birlikte duracağım." Onun kararlı cevapları karşısında tedirgin olan Chu Wanning, kollarını salladı ve "Peki ya ben artık yürüyemezsem?" dedi. "Seni taşırım."
"Shizun, Shizun..." Yere kıvrılıp ağladı. "Özür dilerim. Hatalıydım, lütfen... lütfen benimle geri dön...
Bindiler de çektiler gittiler, o iyi insanlar, o dünya güzeli at lara ... O yiğitler, o her birisi kaplan örneği şahinler, o ceren gibi atlara bindiler de başlarını aldılar gittiler. Bir daha, bir daha hiç gelmeyecekler. Hiç, hiç, hiç! Demirin tuncuna, insanın piçine kaldık. Şu dünyanın yaşaması müşkül hal ilen. Bin iyiyi bir kö tüye kul eden ... Yapayalnız kimsesiz. Hem de çaresiz. Yalnızlığı, çaresizliği yüreğinin başında ağılı bir hançer yarası gibi ... Çaresizlik, hem de boşluk. Yanıyor yüreğim. Eskiden, daha korlu, daha beter, delirten, yüreğim ne güzel yanardı. İçimde bir ateş harmanı. Keşki şimdi de öyle olsa. Yansa yüreğim, acısa, korksam. Ölüm gibi, ölüm den beter, korksam yüreğim dayanamasa. Orta yerinden çat di ye çatlasa, tam ortasından. Sabır taşı gibi ... Şu dünyada her bir yaratığın tutunacak bir dalı var, insa nın yok. Şu dünyada yalnız olan, kimsesiz, çaresiz olan yalnız be yalnız insandır. Herkesin, her şeyin yaşaması, ölümsüzlüğü var, insanın yok. Ağaç, kuş, otlar, böcekler, yılanlar çıyanlar, hiçbirisi, hiçbirisi yok olmuyor. Ama insan yok oluyor. Çünkü insan kendinde başlayıp kendinde bitiyor. Bu kadar yalnızlık, bu kadar kimsesizlik yalnız be yalnız Allaha mahsustur.
Bence tuvaletler çok önemli yerler ama evin içinde gereken önem verilmiyor. Yani şöyle düşün, asla rahatsız edilemeyeceğin, birinin çat kapı giremeyeceği, kendi başına kalabileceğin tek mekân. Annem odama girmeden önce kapıyı tıklatıyor ama "Girebilirsin..." dememi beklemiyor. Sadece haber vermiş oluyor. Gıcık Olduğum Şeyler Listesinin 6. maddesi: Haber vermenin izin istemek yerine sayılması. Mesela "Emre kalemini alıyorum." cümlesinin izin istemek olduğunu düşünüyorlar. Hayır, bu haber vermek! Doğru cümle "Emre, kalemini alabilir miyim?" olmalı. Odanın kapısını çalmak da öyle, sadece geldiğini haber vermiş oluyorsun, "Girebilir miyim?" demen lazım!
