Sirius
@catesmart
心の平和
･ ｡
☆∴｡ *
･ﾟ*｡･
･ *ﾟ｡ *
･ ﾟ*｡･ﾟ｡
☆ﾟ･｡°*. ﾟ
* ﾟ｡·*･｡ ﾟ*
ﾟ *.｡☆｡ ･
* ☆ ｡･ﾟ*.｡
*
Reklam
Bu kitabı okurken garip bir şekilde ikiye bölündüm. Bir yanım bu kadar da karamsar olunmaz diye direniyor, diğer yanım ise satırların içindeki o rahatsız edici dürüstlüğü kabul ediyordu. var olmak gerçekten iyi bir şey mi? Biz hep yaşamayı, var olmayı otomatik olarak değerli kabul ediyoruz. Yazar Bilincin bir hata olabileceğini, insanın farkındalığının aslında bir lanet gibi çalıştığını söylüyor.
İnsan kendini kandırmadan yaşayamaz fikri. Yani umutlar, hedefler, anlam arayışı… belki de hepsi hayatta kalmak için ürettiğimiz küçük illüzyonlar. Bunu okuyunca bir an durup kendi hayatıma baktım. Gerçekten ne kadarını gerçekten istiyorum, ne kadarını sadece iyi hissetmek için istiyorum?
Ama kitap sadece karamsarlık değil, daha çok bir yüzleşme gibi. Sert, filtresiz, biraz acımasız ama dürüst. Okurken sürekli bir iç sesle tartışıyorsun. Katılmasan bile düşünmeye zorluyor. Zaten bence en değerli kısmı bu.
Şunu fark ettim Bu kitap yaşam kötü demekten çok, yaşamı neden iyi kabul ediyorsun? diye soruyor. Ve bu soru insanı gerçekten rahatsız ediyor çünkü cevabı hazır değil.
insanın pembe düşüncelerden çıkıp karanlık tarafla da tanışması gerekiyor. Orayı görmeden ışığın ne olduğunu da tam anlayamıyorsun.
Reklam