O kadar ıssız ki boşluğumuz, bir kelimenin yankısı asırlarca sürer belki.
Kelimeler de insanlar gibi, anlamını yitiriyordu – bir araya toplandıkları ölçüde!
Tolga yıldız yıldız kabaran gökyüzüne baktı, gecenin övgüye layık kudretini hissetti şakaklarında. İç burkan bir yalnızlık yazılıydı karanlığın harflerinde – yıldızlar kadar kalabalıktı bu duygu.