Çıktın mı bir kere özüne yolculuğa, ne bulunduğun yerin önemi kalıyor, ne de bulunduğun bedenin aslında… buluştuysan bir de özünün kaynağıyla.. kelimeler bitiyor işte o andan sonra…
"Sen ve ben...
Dünyanın en bir arada olmaması gereken iki insanıyız.
İkimizin bir arada olduğu bir kompozisyon yok bu dünyada.
Hepsinin sonu kötü,anlıyor musun?
Hepsinin sonu mutsuz,
Hepsinin sonu felaket..."