İspanyollar, köpeklerini yerlilere saldırtıp
parçalatarak yediriyorlar. Bu zorbalar
yerlilere domuz ya da koyun muamelesi
yapıyorlar. İspanyollar, yerlilerin ceset
parçalarını kancalara takıp teşhir ettikleri
kasap dükkanları bile açtılar. Günün değişik
saatlerinde yerli avına çıkan İspanyollar
bazen birbirlerine sorarlar: 'Kaç yerli
avladın?' Öteki cevap verir: 'Köpeklerim
bugün bu aşağılık yaratıklardan on altı, on
yedi tane kadar parçaladı.' Köpeklerine
yedirmek üzere birbirlerinden borç yerli
aldıkları, bu zorbaların birbirleri aleyhine
açtıkları davaların tutanaklarında yer
almıştır. Bundan daha korkunç ve daha
zalimane bir davranış olabilir mi?"
(Bartolomeo de tas CASAS, Yerlilerin
Gözyaşları: Yerlilerin Yok Edilişinin Kısa
Tarihi, s. 137).