Ne çok dikeni vardı ahlat ağacının Tanrım,
Ulaşılamazdı,
Sen sarılmak istesen ona,
O sana sarılamazdı.
Ne çok dikenin vardı Tanrım!
Ne çok isterdim,
Sana sarılamazdım.
Ve şöyle derdim o zaman:
Ah!
(Ah’lar Ağacı)
…bütün bu düzenin, bu ölçülülüğün, varlığının onlara verdiği güven duygusunun yalnızca görünüşten ibaret olduğu ve aslında koca bir yalandan başka bir şey olmadığı düşüncesi yeniden aklına takıldı.