bu kitabı bana ortaokulda ogretmenim hediye etmişti. o zamanlar tabi agır gelmisti biraz okumaıstım bu yaşıma geldim ve okudum. etkileyici bir kitaptı. masum cocuklar kus satıyolar ama zamanla istanbulda insanlık kalmiyo durumu daha kötüye gidiyo. iste bu yüzden ismi kuslar da gitti. kusların gitmesiyle oluyo aslında bunlar. günümüzde de öyle oldugu gibi. bazı yerlerde sıkıldım ama hemen bitti kitap kısaydı zaten. şu sözle incelememi bitiricem: "istanbul şehrinin acımasızlıgının, yitmisliginin, kendi kendini, insanlıgını unutmuslugunun, cok seyler yitirmisliginin bir anıtı, yüzlerce kus basından dikilmis bir anıtı duruyordu."