Cemal Bay
@cemalbay27
174 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Korkuyorlar. Herkes korkuyor zaten. Korku, onun hemen bitişiğindeki yalnızlık duygusu, herkesi ötekisinden işkillenmeye, en önemlisi kendisinden, kendi tutumunun doğruluğundan işkillenmeye itiyor. Sanki günlerini geçirebilmek için, dehşet verecek derecede manasız, uydurma bir hayat müsveddesi karalamışlar.
Sanki bu müsveddeyi başka bir zaman, başka bir yerde, tertemiz ve bembeyaz bir deftere temize çekecekler.
- ... iki gözüm sen ne sanıyorsun, insanoğlunu itiyatları götürüyor. Burnundan tutmuş gibi. Halbuki ne var, itiyatlarımız aklımız başımıza gelmeden teşekkül eder, daha çocuklukta, gençlikte; kafada kavak yelleri eserken. Sonra aklın başına gelir ya, itiyatların kafesinden çıkamazsın artık.
Sabah olduğunu görmek yok mu, beni öldürüyor: Şehrin bir ahtapot gibi uyandığını; rayların, elektrik kablolarının, uzun uzun gerindiğini görmek! Her sabah bir kere ölüyorum. Belki zamanı duymak, beni öldürüyor: Kendisini bize zorla kabul ettiren, müthiş akışını duymak; bu akışa, bir türlü dizgin vuramayıp yenilmek! Her sabah yeniden aydınlanan pencerelerin, evin içindeki alışılmış sabah seslerinin beni kahretmesi bundan mı?