Sen ne yaptın periklis amca :)
Başım dönüyordu. Oturmam, soluklanmam gerekirdi
ama hayır, ayakta durup aşkı, bu eski dostumu adabıyla karşılamalıydım. Sırtımı duvara hafifçe dayamakla yetindim.
Onu selamlayan, çenemi okşamak bahanesiyle bizi durduran komşu kadınların edalı hallerini görmezdi
bile. Ben görürdüm ama. Babamın onlara göstermediği ilgiyi benden görsünler isterdim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tıpkı yerin altındaki bir dehlizden gün ışığına çıkan birinin elindeki kandil artık nasıl faydasızlaşırsa, aynı şekilde matematikteki çember - kare de, Arşimed'in yöntemini kullanıldığında karmaşık hesaplamalar yapmayı gerektirdiği halde,sonsuz diziler ve integral hesap kullanıldığında çok kolay yoldan hesaplanır.
Charlie ölmeden önce ailem birbirine bir çember şeklinde, el ele tutuşarak bağlı gibiydi. Öldüğünde hepimiz elimizi bıraktık. Şimdi de, bir şekilde, Charlie ellerimizi yeniden kavuşturmamızda yardımcı oldu.
Fakat sonuçta düşüncelerin de, ne kadar herhangi bir özden yoksunmuş gibi görünürlerse görünsünler, bir destek noktasına ihtiyaçları vardır, aksi takdirde dönmeye ve anlamsız bir biçimde kendi etraflarında çember çizmeye başlarlar; onlar da hiçliğe dayanamazlar.
