Kendine olan inancını sürdüren halk, kendi öz tanrısına da sahiptir. Onda kendisini üstte tutan koşulları, kendi erdemlerini yüceltir,- kendinden duyduğu hoşnutluğu, güçlülük duygusunu, bunlar için müteşekkir olabileceği bir varlığı yansıtır. Zengin olan, vermek dağıtmak ister; gururlu bir halk, kurban vermek için tanrıya gereksinim duyar... Din bu koşullar altında, bir şükran biçimidir. Kişi kendisini için müteşekkirdir; bunun için bir tanrıya gereksinim duyar.