Gülümse Maria neden yüzünü asıyorsun
Ölmeyi beklemek değil mi yaşam dediğin
Sabahları yeni güne başlamak için bir neden duymaz mı insan
Yoksa yaşamak değil mi istediğin
Güneşin doğmasını iple çekiyorsun
Yaşama havesi için değil
Gün ışığını söndürüp karanlıkta kalmak senin dileğin
Bir kış günü tabi o zamanlar
Ellerimiz soğuk
Nefesimiz sıcak
Parmaklarımızı ısıtmaya anca yeter
Bir kıyamet ve kar dolu pencereler
Sobamız var
Odunumuz yok
Duvarları ısıtmaya anca yeter
Soğuk ve daha çok karanlıkta her zerresi
Gök ne kadar maviyse kızıla çalar gözleri
Ve işte ay güneşten parlak aydınlatır geceyi
" Yarar yok bu dünyada! Ölüm varsa yarar yok! Ölüm bütün sihri bozar. Kurtardığın hayatlar da ölür. Aldığın Nobeller de paslanır. Doğduğun evler de yıkılır. Bin yıl yaşa,görürsün! "