CemiCemaL
@cemicemal
Yaralarım benden önce vardı, ben onları bedenimde taşımak için doğmuşum...
Reklam
Bir zamanlar hayatımızın tamamını kaplayan insanların hikâyelerinden, bizi tanımlayan ifadelerinden günün birinde uzak kalıyorduk ve en acısı da
buydu. Çünkü ayrılık, sadece bir insandan değil, artık içinde
olmadığimız bir hikâyeden de mahrum kalmak demekti.
Sayfa 177
"Ne yazık, anne babalar sonunda ölüyordu ve bir daha hiç
kimse insanın adını o kadar güzel ve içten çağırmıyordu."
Sayfa 137
"Ben büyürken o ufaldıkça ufalmıştı. Ben onun babası olmuştum, o çocukluğuna dönmüştü.
Bütün babaların, çocuklarını neden "babacığım" diye çağırdığını
tam da o an anladım galiba.Günün birinde ister istemez yer
değiştireceklerini, biri büyürken diğerinin küçüleceğini,zamanın
tersyüz olacağını bildikleri için."
Sayfa 22
"Gözün kaderi görmek, kalbin kaderi yanmaktır evladım," dedi babam.
Sayfa 208
