"Yllar önce bir kısa gezide gidip görmüştü Nâzım'ın gömütünü. Mermerdeki kabartmada yürüyen bir devdi Nâzım. Özlemiyle yandığı Anadolu toprağına ne vakit varacak bakalım!"
Çırpınıp durduğumuz bu aptallıklarla dolu yașamda umutsuzluğa düşmemek için yazılır bir roman. Yeryüzünde yalnız olmadığını bilmek, yok edilemeyen paylaşma güdüsüyle yakınlık duyduklarımıza çağrı çıkarmaktır roman yazmak. En karamsarı bile var olduğuna inandığı, ya da olmasını beklediği birilerine, onlara bilmedikleri bir yanlarını göstererek ulașma çabasındadır, bilincinde olsun olmasın.