Heyv
@cemilee_
Güzin ablası kitaplar olan bir kızdım..
Reklam
İnsan arasına karışmak, biraz müsai muamele görmek için nelere kadar tenezzül ettiğimi biliyordum. Fakat bunun acılılığını, başkalarılarındaki tesirini hiçbir zaman bu kadar kuvvet ölçmemiştim. Kendimi sadece kendi gözümle görmüştüm. Şimdi beğendiğim, sevdiğim, kendisi için bir şeyler yapmak istediğim nadir insanlardan birinin gözlüyle görüyordum.
Hayatımızın bir devrinden sonra başımıza gelen şeylere o kadar hazırlanmış oluyoruz ki, kederimizi kendi içimizde taşır gibi yaşıyoruz.
İnsan talihi bu idi. Hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. Muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti.
Eski neşesi kalmamıştı. Istırap denen çemberden geçtiği muhakkaktı. Sanki bilmediğimiz üzüntüler, düşünceler, belki de bir korku arasında konuşuyordu.
Reklam