Cemre Ece Türkoğlu
@cemrece35
Gökyüzümde kitaplar varken ayaklarım yere basmasa da olur
Sosyoloji son sınıf öğrenci
Üniversite
İzmir
İzmir
26 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Film olacak kitap1000Kitap
Türk aile yapısının çok iyi anlatıldığı, temiz, saf duygularla işlenmiş güzel bir kitaptı. Saf duygular vardı demem sizi yanıltmasın, çok ağır dram, psikolojik derinliği yüksek bir kitap.
Kitabı okumaktan ziyade izledim denebilir. O denli akıcı. Bunun için ayrıca tebrik edilmesi gerek.
Okumanı tavsiye ederim. Yitip giden değerlerimizi, sevgi gibi mühim duyguların kıymetini, aile gibi elzem bağların değerini hatırlatıyor.
Yazarın ilk kitabı olduğunu öğrendiğimde oldukça şaşırmıştım. Bu denli akıcı, okuru yormayan bir kitap usta bir yazara aittir derdim.
Tuncer Sücü nün diğer kitaplarını da alıp okuyacağım. Yazarın 1K Profilini incelediğimde listelere girdiğini gördüm ve açıkçası mutlu oldum.
Kalp Tutuşması uzun bir süre etkisinde kalacağınız güzel bir eser.
Kıymetli yorumlarınız için teşekkür ederim. Aktif olarak takip edemiyorum, paylaşımınızı yeni gördüm. Hem teşekkür hem de geç yanıt vermemin özürü olarak eğer kabul ederseniz size ikinci romanım Sarı Dayının Öyküsü kitabını hediye etmek isterim.
Merhaba. Uzun bir süre kitabın etkisinde kaldım. Emeğinize sağlık. Geç cevap yazdım demişsiniz ya yaptığım paylaşımın sizin tarafınızdan görülme ihtimalini hiç düşünmemiştim. Bu yüzden teşekküre veya özüre inanın hiç gerek yok. Hediye kitaba hayır demem :D
Beğenip geçmeyin. Anlayarak ve düşünerek okuyun..Alıntı
ngzم rica ederim, okumak ve olduklarımı paylaşmak için buradayım. :)
Şimdi biz ya dehşet duyarız ya da dehşet duyar gibi görünürüz, oysa aslında gördüklerimizden sinsi uyuşukluğumuzu gıdıklayan olağanüstü, ürpertici bir heyecan duyar, zevk alırız; ya da küçük çocuklar gibi, korkunç hayallerden kurtulmak için başımızı yastığın altına sokar, kaybolmasını bekleriz. Sonra yeniden oyuna, eğlenceye dalarak unutuveririz bunları… Ama sonunda biz de aklımızı başımıza toplayarak, iç âlemimizi sıkı bir imtihandan geçirmeli, sosyal bünyemizin gerçek durumunu ortaya koymalıyız.
İnsan doğasında olan bir durum. Misal; babam vefaat eteğinde bir daha nefes alamayacağım sanmıştım. 4 yıl önceydi, hayat zindan oldu. O gün ölüm haberini aldığımda bana "Üzülme, hayat tekrar normale dönecek" deselerdi sanırım kavga ederdim. Ama şuan (eskisi gibi olmasa da) hayat normal akışında.
Yani Dostoyevski örneğinize uyarlarsak: başımı yastığın altına soktum, evet. Ama şuan hayatın bana sunduğu oyunları tekrar oynuyorum. Çünkü çocuğum ben, doğam bu. Evet o korkuyu öğrendim. İç dünyamda onu tecrübe ettim. Fakat bir kere korktum diye hayatı yaşamaktan vazgeçemem
Önceki 1 yanıtı göster
3 yanıtı göster