Henüz 200'üncü sayfadayim;inceleme yazmak için kitabi bitirmeyi bekleyemedim.Burda ağackakanlardan, aslanagzi bitkilerinden,goblenlerden bahsediliyor bolca.Kitap bana cocuklugumdaki bizim olan tek evimizi hatirlatti.3 bir yani ormanla çevrili 1 oda 1 salon olan ve 4 kişi yasadigimiz evimizi.Cocukluktan kalan travma olaylari hatirlamak kolaydır hatta asla unutamazsiniz ama mutlu anları sadece böyle sihirli kitaplarda animsarsiniz.Hayatinizin sonuna kadar o masum cocuklugu yasamak icin hep bu tarz kitaplarin içinde kaybolmak istersiniz.İste bu "Gizli Bahçe"benim için de tam anlamiyla gizlenmiş anilarimin ortaya cikartmami bekledigi bir gizli bahçe oldu.Ve o rüzgar kokan anılar bu kitaba sonsuz teşekkür ediyor bende öyle.
"... Nasıl yatakta kalabilirdim ki! Dünyanın şenliği bu sabah yine başladı.Yan gelip yatmak yerine dışarı çıkmalısın; çünkü hepsi çalışıyor,vızıldıyor, kazıyor,cırlıyor,yuva yapıyor,kokular salıyor..."