Cemre
@cemrestinson
Bir dönem romanı bu kadar güzel yazılabilir sanırım.Karakterlerin başına gelenler, yaşanılan korkular, çatışmalar, hesaplaşmalar ve tüm bunların yanında insanların bir şekilde hayatına devam ediyor gerçeği, gündelik konuşmaların zıtlıkları..Ne desem bilemiyorum, çok beğendim.Kesinlikle listenize alın.
Kitabı okurken gerçek mi kurgu mu olduğunu kestiremediğimizden bu denli içe işliyor zannımca.Ne zaman Pamuk'un tekrara düşüp aynı şeyleri uzun uzadıya anlattığını düşünsem, aşık olduğumuzda bizim de aynı şeyleri yaptığımız aklıma geldi.Anlatmaktan sıkılmıyor defalarca tekrarlıyoruz her şeyi.En küçük ayrıntı koca dağ oluyor gözümüzde.Kemal'i hor görmeyin.
Son olarak Füsun..Beni öyle kırdın ki.Ne desem bilemiyorum.
Okunması gerekenler listenize ekleyin.Ve mutlaka müzeye gidin.
Zira ben, tekrar gitmek için can atıyorum!
Hemen hemen aynı konuları ele alan Grinin Elli Tonu serisi pr sebebi ile daha çok bilinse de Crossfire serisi onu solda sıfır bırakır.Kahramanlar daha ince işlenmiş ve birbirlerine olan o bağ çok iyi anlatılmıştır.Zayıf yönlerine, ciddi sorunlarına ve arayışları boyunca kararsızlık yaşamalarına rağmen birbirlerine olan cesareti kilitliyor insanı sayfalara.Kesinlikle şans verilmeli.
Ali Lidar'ın beni hayal kırıklığına uğratan tek kitabıdır diyebilirim. İlk iki şiir kitabındaki derinlik ve samimiyetten uzak daha sığ idi. Evet altını çizdiğim satırlar var ama tek tük.
" Seninle benim yan yana oturacağımız çekyata
Ne ilahi adalet sığar ne de diyalektik " diyor en bilindik şiirinin araya kaynayan muazzam mısralarında.
