“Onun güldüğünü de gören olmamıştı;bu konuda da hayvanlara benzerdi,çünkü konuşma yeteneğini kaybetmekten daha korkunç bir şey vardı belki,duygunun mutlu ve özgür bir biçimde dışa vurumu olan gülmek,Tanrı’nın bilinçsiz canlılarından esirgenmişti.”
“İçimdeki dehşetin yerini yazgıların çeşitliliği karşısında duyduğum büyük şaşkınlık aldı ve her pencerenin ardında bir alınyazısının beklediğini,her kapının bir yaşantıya açıldığını hissettim.”