“Birisi öldü. Sonra? Sonrası hiç! Yalnız halka halka birkaç dalga, onun az önce orada olduğunu ispat eder. Ama bu dalgalar da silinip gitmiştir çarçabuk. Dalgalar geçip gittikten sonra o adam da unutulur, sanki hiç yaşamamış gibi, iz bırakmadan geçer gider.”
“İkimizin dünyasını ayıran duvarın ötesinde ağır sessizlikten örülü bir ip, bizi birbirimize bağlıyor. Her şeyden çok, birbirimize ihtiyacımız var, bunu kuşku götürmez bir gerçek olarak biliyorum!”